Οι δύο σύγχρονες κατοικίες στη Ζάκυνθο εκφράζουν μια εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική γλώσσα που εξισορροπεί την αυστηρότητα της φόρμας με την ευαισθησία των συμφραζομένων.
Βρίσκονται σε έναν ελαιώνα με ιδιαίτερα έντονο ανάγλυφο και κλίσεις, σχεδιάζονται ως γλυπτικοί όγκοι από εμφανές σκυρόδεμα.
Τα έργα αξιοποιούν την εγγενή δομική σαφήνεια και την απτική παρουσία του υλικού για να δημιουργήσουν ισχυρές αρχιτεκτονικές συνθέσεις που ανταποκρίνονται στο φως, το τοπίο και την πολιτιστική μνήμη του νησιού.
Το εμφανές σκυρόδεμα χρησιμοποιείται όχι ως αυτοσκοπός αισθητικής, αλλά ως τεκτονικό μέσο που αποκαλύπτει τη λογική της δομής και του χώρου, ενώ παράλληλα “αντηχεί” στην έντονη τοπογραφία της Ζακύνθου.
Το γυμνό σκυρόδεμα αιχμαλωτίζει τον μεσογειακό ήλιο και τις σκιές, προσδίδοντας στις προσόψεις ένα παιχνίδι φωτός που εξελίσσεται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Αυτή η υλική έκφραση δημιουργεί μια σκόπιμη αντίθεση με το φυσικό περιβάλλον, αγκυρώνοντας σταθερά τις κατοικίες στις θέσεις τους, διατηρώντας παράλληλα έναν υλικό διάλογο με την πέτρα και τη γη.
Οι κατοικίες είναι διατεταγμένες σε επίπεδα, με μια μεγάλη γύρω περιοχή και θέα προς το δάσος και τον ανοιχτό ορίζοντα. Παρά τη σύγχρονη υλικότητά τους, και οι δύο κατοικίες αντλούν έμπνευση από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και την εκκλησιαστική κληρονομιά της Ζακύνθου.
Η επίσημη σύνθεση αναφέρεται στους απλούς ορθογώνιους όγκους και τις χωρικές ιεραρχίες που συναντώνται σε παραδοσιακά ιωνικά σπίτια και υστεροβυζαντινές εκκλησίες, όπου οι συμπαγείς τοίχοι πλαισιώνουν κενά και ανοίγματα με τρόπους που χορογραφούν προσεκτικά το φως και τη χωρική ακολουθία.
Η διακριτική ευθυγράμμιση των όγκων και των ανοιγμάτων θυμίζει τις πολυεπίπεδες αναβαθμίσεις του ζακυνθινού αστικού ιστού και τον ρυθμό των καμπαναριών των εκκλησιών και των αναλογιών του κυρίως ναού που είναι διάσπαρτα σε όλο το νησί.
Εσωτερικά, τα σπίτια ορίζουν μια σαφή χωρική ιεραρχία που οργανώνει κοινόχρηστους και ιδιωτικούς χώρους γύρω από οικείες αυλές και πανοραμική θέα στη θάλασσα και το τοπίο.
Μεγάλα ανοίγματα και προσεκτικά τοποθετημένες βεράντες επεκτείνουν τους χώρους διαβίωσης προς τα έξω, διαλύοντας τα όρια μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου και ενισχύοντας τη σύνδεση με το δραματικό έδαφος της Ζακύνθου.
Δημιουργούνται ημι-υπαίθριοι χώροι διαβίωσης και οπτικές αποδράσεις στο νερό και τα δέντρα.
Τραχιά υλικά και υφές συνδυάζονται με καμπύλα στοιχεία και απαλές φυτεύσεις.
Αυτή η αλληλεπίδραση περίφραξης και ανοιχτότητας αντανακλά ένα σύγχρονο μεσογειακό ήθος — όπου η αρχιτεκτονική μεσολαβεί στην κλιματική άνεση, τη χωρική ρευστότητα και τη βιωμένη εμπειρία.
The two contemporary residences on Zakynthos articulate a refined architectural language that balances formal rigor with contextual sensitivity.
Located in an olive grove with particularly strong relief and sloping sections the houses are conceived as sculptural volumes of exposed concrete.
The projects harness the material’s inherent structural clarity and tactile presence to create powerful yet restrained architectural compositions that respond to the island’s light, landscape, and cultural memory.
Exposed concrete is used not as an aesthetic end in itself but as a tectonic medium that reveals the logic of structure and space while resonating with the rugged topography of Zakynthos.
Its matte, board‑formed surfaces capture the shifting Mediterranean sun and shadows, giving the façades a nuanced play of light that evolves throughout the day.
This material expression creates a deliberate contrast with the surrounding natural environment, anchoring the houses firmly in their sites while maintaining a material dialogue with stone and earth.
The residences are arranged in tiers, with a large surrounding area and views towards the forest and the open horizon.
Despite their contemporary materiality, both residences draw inspiration from the vernacular architecture and ecclesiastical heritage of Zakynthos.
The formal composition references the simple orthogonal volumes and spatial hierarchies found in traditional Ionian houses and late Byzantine churches, where solid walls frame voids and apertures in ways that carefully choreograph light and spatial sequence.
The subtle alignment of volumes and openings recalls the layered elevations of Zakynthian urban fabric and the rhythm of church bell towers and nave proportions scattered across the island.
Internally, the houses define a clear spatial hierarchy that organizes communal and private areas around intimate courtyards and panoramic views to the sea and landscape.
Large openings and thoughtfully placed terraces extend living spaces outward, dissolving boundaries between interior and exterior and strengthening the connection to Zakynthos’ dramatic terrain.
Semi-outdoor living areas and visual escapes to the water and the trees are created.
Rough materials and textures are combined with curved elements and soft plantings.
This interplay of enclosure and openness reflects a contemporary Mediterranean ethos — where architecture mediates climatic comfort, spatial fluidity, and lived experience.
Design Team // George Anagnostellis, Angeliki Pappa, Angelos Komninos, Maria Bosgana
Landscape Design // Fytron O.E. (Michalis Petsaggourakis)
